22 Nov 16
 

22 Nov 16 / adminEXCLUSIVE! คุณเจต ผู้จัดการน้องทาเล็บ ออกโรงแจงปมดราม่าทิ้งกองถ่ายไปกิน MK

คุณเจต “นักปั้นตัวแม่” กับกรณีคว้าน้องทาเล็บเดินออกจากกองถ่าย

(ซ้าย) คุณเจต พรกระโทก (คนกลาง) “นักปั้นตัวแม่”
(ขวา) ทาเล็บฌชกรนฐ นางเอกดาวรุ่งในสังกัด

เมื่อต้นปี Third World เป็นสื่อเจ้าเดียวที่ได้รับเกียรติจาก คุณเจต พระกระโทก ผู้จัดการดาราชื่อดัง เจ้าของฉายา “นักปั้นตัวแม่” ในการแถลงปมดราม่าเรื่องน้องทาเล็บไม่ลงเครดิตแบรนด์เสื้อที่ตัดชุดให้น้องเป็นพิเศษเพื่อใส่ไปเดินพรมแดงงานเปิดตัวหนังเรื่อง “ฉันรอที่หอนี้” 

แต่ไม่ถึงครึ่งปี คุณเจตก็มีเป็นประเด็นร้อนประเด็นใหม่ที่ทุกคนพูดถึงกันไม่หยุดอีกครั้ง ด้วยกรณีดราม่าล่าสุดของ น้องทาเล็บณชกรนฐ อัครสฬธรรมกาฬดา ดาราสาวในสังกัดคนเดิม กับข่าวเกาเหลากลางกองถ่าย เมื่อ ผจก.คว้าตัวดาราสาวเดินออกจากกองถ่าย ปั้นรัก..สลักจิต (หนังเรื่องล่าสุดที่น้องทาเล็บรับบทเป็นรูปปั้น) เนื่องจากเลยเวลาที่ตกลงกันไว้

ทีมงาน Third World พยายามติดต่อน้องทาเล็บทั้งทางเฟสบุคและอินสตาแกรม แต่ดูเหมือนน้องทาเล็บจะยังเก็บตัวเงียบ จนเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมาเราได้รับข้อความจากคุณเจตว่าอยากนัดชี้แจงถึงเหตุการณ์ที่เกิด เราจึงหยุดทุกอย่างแล้วรีบไปพบคุณเจตที่ร้าน It’s Happened to be a Closet ร้านเก๋ไก๋ในซอยประสานมิตร

วันนี้คุณเจตมาสายเล็กน้อย เขาปรากฏตัวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อบริกรพาเราไปนั่งเรียบร้อย คุณเจตก็ขอจานช้อนจากทางร้าน แล้วหยิบกล่องคัสตาร์ด ทาร์ตของโปรดจากร้าน โลลามุย คาเฟ่ เกาะสมุย ที่คุณเจตนำมาจากบ้านแกะใส่จาน เริ่มทานและเล่าทุกอย่างหมดเปลือกอย่าง exclusive สำหรับผู้อ่าน Third World เท่านั้นค่ะ!

Lolamui Cafe, Samui. Tel. 077-601607

คุณเจตช่วยเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้นหน่อยค่ะ
ก่อนอื่นพี่ต้องขอขอบคุณทาง Third World มากที่รับฟังพี่ (ยิ้ม) วันนี้ที่พี่มาช้าก็เพราะต้องโทรศัพท์ไปเกลี้ยกล่อมให้ทาเล็บเค้ายอมทานข้าว (น้ำตาคลอ) ตอนนี้น้องทุกข์ใจมากหลังจากรู้ข่าวว่าอาจจะถูกถอดจากหนัง (ร้องไห้) คุณก็คิดดูเอาละกันว่าน้องเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ โดนผู้ใหญ่รังแกแบบนี้ คุณว่าน้องจะรู้สึกยังไง พี่ก็ได้แต่ปลอบน้องว่าใครที่มันไม่เห็นคุณค่าก็ไม่ต้องไปสนใจหรอก นี่แหละนะ เค้าถึงได้ว่าระฆังดีไม่ตีก็ไม่ดัง (หัวเราะ) พี่พูดแบบนี้ก็แล้วกัน

สรุปว่าเรื่องวันนั้นมันเป็นยังไงคะ
(ถอนใจ) พี่ก็พาน้องไปถึงที่กองตามปกติของพี่ ก็แต่งหน้าทำผม แต่พี่เห็นช่างทำผมปร๊าดเดียวพี่ก็รู้แล้วว่าช่างมือใหม่แน่ๆ พี่ก็เลยบอกให้เค้าไปทำผมคนอื่นก่อน เดี๋ยวพี่ก็จัดการจับผมให้ทาเล็บเอง เราก็เป็นห่วงน่ะนะ ก็อยากให้งานออกมาดีๆ แต่พี่เองก็ไม่ใช่ช่างผม การที่ผู้กำกับมาเร่ง พี่ก็กดดันไง คือเข้าใจไหมว่าบรรยากาศในกองถ่ายจะให้มากดดันกันมันไม่ได้ มันต้องอำนวยความสะดวกสบายให้ดาราของพี่ ถ้าไม่มีตรงนี้แล้วเกิดน้องอารมณ์เสียขึ้นมาจะเล่นออกมาดีได้ยังไง 

แล้วเรื่องรำอีก คือในเรื่องทาเล็บเค้าต้องเล่นเป็นวิญญาณนางรำที่อยู่ในรูปแกะสลัก ให้เล่นเป็นรูปปั้น รูปสลักน่ะพี่ไม่ห่วง เพราะทาเล็บเขาเล่นบทนิ่งๆ ที่ต้องสื่อสารทางแววตาได้เก่งอยู่แล้ว แต่ทีนี้มันมีที่ต้องรำ ทีมงานส่งคลิปมาให้ซ้อมล่วงหน้าก็จริง แต่คิดบ้างไหม ว่าน้องจะเอาเวลาที่ไหนไปซ้อม วันนึงน้องต้องรับงานอีเวนต์ตั้งเท่าไหร่ จุดนี้พี่ก็ว่าควรจะเห็นใจกันบ้าง แล้วเวลาที่เสียไปกับการซ้อมจริงๆ แล้วมันมีมูลค่านะ ควรจะคิดเงินเพิ่มไหม จุดนี้พี่ก็อยากให้ลองถามใจตัวเองดู

แปลว่าน้องไปถึงหน้ากองแล้วรำไม่ได้ตามในคลิปเหรอคะ?
คือพี่พูดอย่างนี้แล้วกัน คนเราจะทำอะไรให้มันเป๊ะ 100% มันเป็นไปไม่ได้หรอกนะ แล้วน้องก็ไม่ได้มีเวลาซ้อมเยอะจะให้มันเป๊ะแบบมืออาชีพได้ยังไง แล้วท่ามันก็เชยมาก! (หัวเราะ) จนพี่ต้องออกแบบท่าให้ใหม่มันถึงได้ออกมารอด นี่พี่ไม่อยากทวงบุญคุณเขานะ ว่าถ้าไม่ได้พี่เข้าไปช่วย งานมันไม่เสร็จตามกำหนดขึ้นมาจะว่ายังไง แล้วเป็นไงล่ะ เลทไปตั้ง 15 นาที! พี่เชื่อว่าถ้าเป็นน้อง น้องก็ต้องพาทาเล็บกลับเหมือนกัน


แต่เห็นมีกระแสข่าวบอกว่าจริงๆ
แล้วมีการดีลงานกันเป็นลายลักษณ์อักษรไว้ว่าจบที่ 2 ทุ่ม?
ก็เขาบอกพี่เองว่าเค้าจะพยายามไม่ให้เกินทุ่ม ไม่เกินทุ่มก็ต้องไม่เกินทุ่มสิ กองถ่ายที่เคยทำงานด้วยที่ผ่านๆ มา เค้าเลิกตรงเวลาเป๊ะกันหมด ถ้าไม่เป๊ะจริงอยู่ในวงการไม่ได้หรอก มันไม่โปรเฟสชันนอล กองอื่นนะ พอนาฬิกาดัง 6 โมงปุ๊บ ทีมงานทุกคนหยุดหมด ตากล้องวางกล้อง ช่างไฟเก็บของ ช่างหน้าช่างผมวางแปรงวางไดร์หมด นักแสดงนี่ง้างมือกำลังจะตบ ยังหยุดเล่นเดินออกจากฉากเลย ทุกคนเก็บของขึ้นรถกลับบ้าน ถือว่าเท่าไหร่เท่านั้น ไม่อย่างนั้นบริษัทใหญ่ๆ เขาจะมีเครื่องตอกบัตรไว้ทำไม


กองไหนคะพี่
บอกไปน้องก็ไม่รู้เรื่องหรอก เพราะน้องไม่ได้อยู่ตรงจุดนี้ แต่พี่ทำงานจุดนี้มานานพี่รู้ดี

สรุปว่าวันนั้นมีงานต่อเหรอคะ?
โอ๊ย คอแห้งจัง (ถึงตรงนี้คุณเจตล้วงซองชา Mariji’s  ออกจากกระเป๋า แล้วขอแก้วชาและน้ำร้อนจากทางร้านมาชงดื่ม)

 

บางกระแสก็บอกว่าจริงๆ แล้วควรจะมีน้ำใจ ถ้อยทีถ้อยอาศัยกันบ้าง?
แล้วที่พี่เข้าไปช่วยจัดแจงเรื่องผม ช่วยปรับท่ารำ มันไม่เรียกว่ามีน้ำใจหรือไง เวลามีงานอะไรมันก็เป็นหน้าที่ของพี่ที่จะต้องช่วยดูความเหมาะสม ถ้าไม่เหมาะเราก็จะคิดความเป็นไปได้ให้เค้า อย่างล่าสุดทางฮอลลีวูดก็ติดต่อมาจะให้ทาเล็บเค้าไปเล่นหนังเรื่อง สัตว์หิมพานต์และถิ่นที่อยู่ พอพี่เอางานมาดู มันก็เป็นหนัง 3 มิติซึ่งพี่ว่ามันธรรมดาไป พี่เลยขอให้เค้าเปลี่ยนเป็น 4มิติ จริงๆ มันก็เป็นผลดีกับทางเค้าด้วยนั่นแหละ การทำงานมันต้องมีความละเอียด แล้วก็ต้องครีเอทีฟให้มากด้วย ยิ่งเป็นเรื่องป่าหิมพานต์ จะให้ทำเสือสิงห์ออกมาเป็นละครช่อง 7 พี่ว่ามันไม่ได้ แต่พี่ก็ไม่อยากจะพูดอะไรเยอะหรอก พี่เองก็ไม่ใช่คนชอบไปก้าวก่ายงานคนอื่น


แล้วทางนั้นว่าไงบ้าง
?
เค้าก็เงียบๆ ไป


ถือโอกาสเคลียร์ทุกประเด็นไปเลยก็แล้วกัน
แล้วกับข่าวที่บอกว่าคุณเจตจะไม่ให้น้องร่วมเดินในงานประกาศรางวัลคนบันเทิงแห่งปี นอกเสียจากทางงานจะมอบรางวัลให้กับน้องด้วย อันนี้เป็นความจริงไหมคะ?
ถ้าไปแล้วไม่ได้อะไรจะไปทำไมล่ะ ค่ารถ ค่าชุด ค่าช่างหน้าช่างผม มันคุ้มกันไหม ไปแล้วไปยืนร่วมเฟรมกับคนอื่นที่ได้รางวัล จะไปให้เราดูดรอปทำไม พี่อยู่วงการนี้มานาน ดาราศิลปินเราต้องสร้างภาพให้เค้าดูเป็นที่หนึ่ง อย่าลืมว่าทาเล็บไปออกอีเว้นต์ รีวิวร้านลง IG แป๊บเดียวก็ได้ตั้งหลายหมื่นแล้ว พี่ก็มีหน้าที่รักษาผลประโยชน์ของน้องตรงจุดนั้น แต่ตัวพี่น่ะไม่สนเรื่องเงินเรื่องทองหรอก 


อยากจะฝากอะไรเกี่ยวกับข่าวที่เกิดขึ้นไหมคะ
?
ไม่มีอะไรมาก พี่ก็แค่อยากให้ผู้ที่เกี่ยวข้องออกมาขอโทษพี่ และพี่หวังว่าเรื่องนี้จะเป็นเคสสุดท้าย พี่ขอให้คนที่ใหญ่พอและมีอำนาจการตัดสินใจที่สุดออกมาแสดงความรับผิดชอบด้วย พี่ยังยืนยันคำเดิมว่าการทำงานในวงการ ถ้าใครไม่เป๊ะ ก็คงจะอยู่ไม่ได้ มันดูไม่ให้เกียรติกับคนที่เค้าตั้งใจ พี่อยู่ตรงนี้พี่ไม่เคยสนใจเรื่องชื่อเสียงเงินทอง พี่สนใจเรื่องน้ำใจ เรื่องความถ้อยทีถ้อยอาศัย มีอะไรต้องรู้จักโอนอ่อนผ่อนตาม แบบที่เค้าเรียกว่าแฟร์ๆ หยวนๆ น่ะ สุดท้ายนี้พี่ก็วอนขอความเห็นใจจากสังคม สงสารน้องด้วย น้องเป็นเด็กตัวเล็กๆ ที่มุ่งมั่น บางทีมีผิดมีพลาด ไม่เป๊ะบ้าง ก็เป็นเรื่องที่สังคมควรจะให้อภัยนะ

การสัมภาษณ์คุณเจตในวันนี้ ทำให้เราเห็นว่าการมีน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ นั้น เป็นสิ่งสำคัญสำหรับวงการบันเทิง และคุณเจตคือตัวอย่างของสิ่งดีงามของวงการนี้ ที่คนบันเทิงควรทุกคนควรเชิดชูและนำเป็นเยี่ยงอย่าง 

The events depicted in this story and “Stuff” section in Third World Magazine are fictitious.
Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.